Başlangıçta dikkat çekmeyen, sonra da peşini bırakmayan külli iradeye giden yoldaki cüz i iradenin attığı adımları oluşturan göreli küçük ama etkisi büyük ayrıntılardır.
Ufacık bir gelip gitme, bir kaç saniyelik fark, ufacık bir kelime kayması, hiç hesapta olmayan bir karşılaşma ve tüm bunlar gibi raylar arası ayrımı sağlayan tamamen farklı yönlere giden yol ayrımları. Yol ayrımları arası seçim yapma zorluğu ve belki isteyerek belki de adeta bir gücün ittirmesi ile veya adeta zorla bir şekilde o yöne doğru kumandası başkasının elinde olan bir robot gibi ilerlemek, biraz sonra üzerinden geçilecek yolu seçmek için içten içe zorunluluk hissetmek, yönlenmek ama yönledirilmekten kaçabilecek gücü kendinde hissedememek, farkına varılabilinse bile yine de mukadder adımı bir şekilde atmak zorunda hissetmek ve bunu yapmak.
Belki sonrasında çok sevinmek, belki de çok pişman olmak; ama daima farketmek ki “seçimi yapan bendim ve seçimimin karşılığını yaşayan, yaşamak zorunda olan ve dokunduğum düğmenin etkisini iliklerime kadar hissedecek olan ve bunun suçluluğunu, sorumluluğunu ya da ödülünü yaşayacak olan da benim ve bundan dolayı başkasını suçlama yetkisine sahip olmadığım gibi zaten başkasını suçlamamın karşılığının da boş çıkacağını bilen de yine benim” demek.
Ve bu ayrıntıları ilk başta belki de farketmemek, hatırlamamak, önemsememek fakat etkisi günün birinde tüm gerçekliği ve büyüklüğü ile hissedildiğinde hatırlamak “Evet ya, tam o sırada şöyle yapmıştım evet evet çok iyi hatırlıyorum” demek veya -belki de oluşan etkiden dolayı- kelebek etkisi oluşturan ayrıntıyı bile hatırlamamak, hatırlayabilecek durumda dahi olamamak.
Evlilik kararı verilen kişi, ‘bir alt modeli değil de daha pahalı olan modeli seçmek’, tek kelime hatta vurgu, iki iş arasından birini seçmek, bir net fazla yapmak, bir kaç saniye göz göze gelmek, bir kaç dakika fazla uyumuş olmak ya da karar vermemiş olmak, doğru şıkkı bu yüzden ıskalamak.
Ve hasılat=geriye kalan tüm hayat.
ankakedisi
