Bugün gördüğüm cezaevi aracı bana özgür olduğumu anımsattı,
dilenci varlıklı olduğumu,
savaş haberleri esir olmadığımı…

Bugün bunlardan daha güzeli;

tüm bunları bir kez daha hatırladım…

Evet;
Bugün, güzel bir gün.

 

ankakedisi

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=477362562157

Ufacık bir gelip gitme, bir kaç saniyelik fark, ufacık bir kelime kayması, hiç hesapta olmayan bir karşılaşma ve tüm bunlar gibi raylar arası ayrımı sağlayan tamamen farklı yönlere giden yol ayrımları. Yol ayrımları arası seçim yapma zorluğu ve belki isteyerek belki de adeta bir gücün ittirmesi ile veya adeta zorla bir şekilde o yöne doğru kumandası başkasının elinde olan bir robot gibi ilerlemek, biraz sonra üzerinden geçilecek yolu seçmek için içten içe zorunluluk hissetmek, yönlenmek ama yönledirilmekten kaçabilecek gücü kendinde hissedememek, farkına varılabilinse bile yine de mukadder adımı bir şekilde atmak zorunda hissetmek ve bunu yapmak.

Belki sonrasında çok sevinmek, belki de çok pişman olmak; ama daima farketmek ki “seçimi yapan bendim ve seçimimin karşılığını yaşayan, yaşamak zorunda olan ve dokunduğum düğmenin etkisini iliklerime kadar hissedecek olan ve bunun suçluluğunu, sorumluluğunu ya da ödülünü yaşayacak olan da benim ve bundan dolayı başkasını suçlama yetkisine sahip olmadığım gibi zaten başkasını suçlamamın karşılığının da boş çıkacağını bilen de yine benim” demek.

Ve bu ayrıntıları ilk başta belki de farketmemek, hatırlamamak, önemsememek fakat etkisi günün birinde tüm gerçekliği ve büyüklüğü ile hissedildiğinde hatırlamak “Evet ya, tam o sırada şöyle yapmıştım evet evet çok iyi hatırlıyorum” demek veya -belki de oluşan etkiden dolayı- kelebek etkisi oluşturan ayrıntıyı bile hatırlamamak, hatırlayabilecek durumda dahi olamamak.

Evlilik kararı verilen kişi, ‘bir alt modeli değil de daha pahalı olan modeli seçmek’, tek kelime hatta vurgu, iki iş arasından birini seçmek, bir net fazla yapmak, bir kaç saniye göz göze gelmek, bir kaç dakika fazla uyumuş olmak ya da karar vermemiş olmak, doğru şıkkı bu yüzden ıskalamak.

Ve hasılat=geriye kalan tüm hayat.

ankakedisi

http://www.facebook.com/video/video.php?v=1571826972750

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=308594092157

ankakedisi

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=338393792157

Pıtırak gibi açılan alışveriş merkezleri, giyimde son moda, mobilyada son trend, ceo denen -hiç ölmeyecek gibi duran- şişman adamların popüler görüntüsü, acımasız rekabet ortamına ayak uydurma zorunluluğu, 5 yıllık 10 yıllık 25 yıllık kariyer hedefleri ve bir gün mutlaka ulaşıcağından emin olunan hayaller, güzel mankenler, yakışıklı artistler varken ve ölüm de bu kadar uzakta gerçekleşen bir şey iken ölüm de ölümlü olaylar da niçin sıradan olmasın ki..

ankakedisi

http://www.facebook.com/photo.php?fbid=324997102157

Paylaş

Traşını ol;

Servise yetiş;

Serviste mal mal otur;

Mal mal oturmayacaksan yandaki mal mal bakınan birisi ile mal mal muhabbet et;

Onu da yapmayacaksan kulaklığını takıp mal mal müzik dinle;

Yeni bir iş gününe başlamak üzere pohaça falan ye;

Bilgisayarı aç;

E-postaları kontrol et;

Öğle yemeğine kadar başkasının (işvereninin, patronunun, çobanının, sahibinin) buyrukları doğrultusunda yapman gereken otomatize işleri yap;

Bu sırada fırsat bulursan etrafındaki senin gibi mal birileri ile mal mal muhabbet et (son aldığın mobilyanın renklerinden bahset, kilo almaya başladığını söyle, aptal bir diziyi salak bir dizi ile karşılaştır, bir prodüksiyon malı şarkıcı, oyuncu ya da bilmem ne olan bir idolün senin için ulaşılamaz gerizekalı hayatıyla ilgili bir şeyler söyle, hafta sonu huşu içinde koridorlarını tavaf ettiğin alışveriş merkezi tapınağındaki mukaddes zaman dilimlerinden, orada gördüğün mal birinin malakça yürüyen merdivende neredeyse düşecek olmasının komikliğinden bahset, sus);

Öğle yemeğine git, yemekler arasında topu topu bir kaç tane olan kombinasyondan beyninin mideye saldırttırdığı hormonlar ve salgılar doğrultusunda birini seç, seçtiğin kombinasyon hakkında her zamanki gibi mal mal konuş, yemeği beğen, yemeğe laf de ve üçüncü konuşma alternatifin olan başka bir şey de; çık bir kaç dakika dolaş, ama sakın ha mesai başlangıcını kaçırma, turnikeden tam vaktinde geç;

Sahiplerinden hiyerarşik olarak bir üst titre sahip kendi de bir köle olan efendinin direktiflerine ve beklentilerine uygun olarak, sen olmasan yerine geçecek büyük dişlinin başka bir parçasının da rahatlıkla yapabileceği senin için dünyanın en önemli işini yapmaya devam et;

Arada “3 in 1″ bir kahve iç ya da poşet çay iç veya zayıflatıcı olduğu söylenen adı “Meyve çayı” olan yüzde yüz katkısız renkli sıvılardan iç, bu arada muhabbet et (işlerin aslında Slk-Mnyk Yöntemi ile daha verimli olacağından bahset, CRM, NLP gibi aptal bir üç-dört harfli kısaltmanın yeni trend olduğunu falan söyle;

Microsoft’tan, Google’dan, Japonlardan, maksimum verimden, yeniliklerden, en son çıkan tool’lardan bahset, bahset ki herkes senin ne kadar bilgili olduğu görsün, bahset ki yeri doldurulamaz bir köle olduğun fark edilsin, bahset ki hiyerarşik olarak bir üstünde bulunan efendi-köle (veya köle-efendi)nin gözüne giresin de bir gün birine ihtiyaç olursa akla gelecek ilk kişi sen ol, sen ol da önüne konan mamanın miktarı artsın, mama miktarın artsın ki araba alabil, ya da üst modele geç, ya da alışveriş mabedinde daha havalı görün, ya da daha tarz ol, ya da herkesin göremediği alengirli markalar ilk kez senin olan elbisende, eşyanda görülsün, ya da bir gün gerçekleştirmeyi düşündüğün bir hayalin -hâlâ aklına gelebiliyorsa- ona ulaşabilme yolunda bankadaki hesabın biraz daha büyüsün, ya da bir gün emekli olduğun zaman -bir gün bir sebeple değişmeyerek kalırsa- yapmak istediğin o çok “anlat anlat bitmez” şeyi yap, mısır’dakipiramitleri gez, moğolistanın ayak basılmamış bozkırlarında dolaş, Fransa’nın üzerine köle kanı bulaşmış elmaslarla yapılmış muhteşem ara sokaklarında prostatlı hâlinle gez, menopoz olup kırışmış ama onlarca merhem karışımı acayip kimyasallarla gergin gibi duran fakat aslında mumyadan farksız makyajlı suratınla gülücükler saçarak Hindistan’ın otantik mekanlarını dolaş, yürümekte zorlandığın için zar zor gidebildiğin tatil beldesi sahilinde yürüdükçe sallanan varisli bacaklarınla tur at.. bunlardan bahset);

Daha çok çalışırsan daha fazlasına sahip olacağını düşün ve motive ol;

Mesainin sonlarına doğru çok çalışmış da biraz internette takılma hakkı elde etmiş gibi hareketler yap, internette gördüğün komik bir şeyi (tabi efendinin efendileri filtre koymamışsa web’e) dünyanın en mutlu insanı edası ile dünyanın bir başka en mutlu insanı olan alttan alta gıcık olduğun arkadaşınla paylaş;

Bir karikatürü bir arkadaşına göster ve “ayy bayılıyorum bu adamın karikatürlerine” de;

Mesai bitme vakti geldiğinde Pavlov’un evlatlıkları gibi hemen açık olan programları bitir, bilgisayarı kapat;

Her defasında yaptığın gibi hızlı adımlarla servise git;

Serviste gayr-i ihtiyari olarak çok mütebessim ol, “oh be bir gün daha işin sonu geldi” de, “oh be eve gidiyorum” sayıkla;

Evde akşam yemeği yerken bir yandan da televizyon izle, televizyondaki aptallıkları ağzını açarak seyret, programlarla ilgili yorumlar yap “Bu adam gerçekten çok yetenekli ya” “Aa dizinin kahramanı meğersem diğer karakterle şöyleymiş..bıdı bıdı bıdı..” falan gibi şeyler konuş;

Haberleri seyret, -eğer aptal işinden başka konuşmak istediğin bir şeyler varsa ve gerek duyuyorsan- ilkenin gidişatı hakkında sohbete dal, “şunlar aslında böyle, bunlar aslında şöyle, diğerleri de şey olabilir, aslında ülkenin kurtulması için şunu yapmak yeter artar bile, sonra bak bakalım sorun kalır mı” falan de, -eğer aklına gelirse- akşam yemeğinden sonra çay içerken çocukluk günlerine git, eski güzel günlerden bahset;

Amcandan, dayından, şimdi rahmetli olmuş dedenden, ninenden ve eski zamandaki fakir ama gitgide hiç bir tortusu kalmamak üzere olan mutlu günlerinden bir şey kalmamış mazine git, ama fazla dalma çünkü az sonra bir program başlayacak onu kaçırmaman lazım, kaçırırsan yarın işyerinde herkes, herkesin bildiği şeylerden bahsederken sen salak gibi sadece dinler ve pasif katılımcı olarak kalırsın;

Yatmadan önce “abooov, saat ne hızlı geçmiş” diyerek bir gün sonrasının planlarını yap, “Ütülü gömlek var mı?”, “Pantolonla gömlek birbirine uyar mı?”, “Banyo yapmalı mıyım?”, gibi şeyleri gözden geçir, depresyon terapinle ilgili bir daha düşün, “anti-depresanın bitmek üzere miydi?” bunu anımsa;

Sabah her zamanki vakitte ötecek olan saatine son bakışını yap, lambayı kapat ve bir gün sonraki yepyeni gün dinç olmak üzere uyu, uyu, uyu, uyu, uyu..

–hafta sonu–

Bugün saat kurma, çünkü haftalık uyku şarzını en iyi haftasonu yapabilirsin, 11:00 gibi kalk; bugün traş olmana, üniformalarını giymene (takım elbise, kravat, gömlek, ütülü pantolon) gerek yok, rahat eşofmanlarınla kal, “ohhh, özgürlük bu işte!”;

Beş gündür yapmak için hayal kurup durduğu şeyleri yap (alışveriş merkezine git, ama bu sefer farklı bir alışveriş merkezine git, “Silly Planet Market”e gittin mi hiç, orası manyak bir yermiş, 50 tl ve üzeri alışverişlere çekiliş yapıyomuş, Apptal Store da Türkiye’de ilk kez orada açılmış daha önce gitmediysen kaçırma, haa bir de Gerr’zk Outlet’de süper indirim varmış 230 tl lik huniyi 79,99 tl’ye satıyorlarmış üstelik Gabi Kart’a 6+3 taksit, üstelik ödemeye iki ay sonra başlıyon;

Sinemaya git, o çok yakışıklı dediğin yedinci kez evlenen adamın ya da güzeller güzeli “Weriggy Kashar ” adlı kadının (gerçi geçen gördüğün makyajsız hâli çok kötüydü ama olsun hayallerini sınırlama) son çıkan filmini izle;

Büyüklerini ziyaret edecektin, babanı en son dört buçuk ay önce bir cenazede görebilmiştin, yeğenlerin falan vardı hani bebekken görmüştün de şimdi ilkokula başlamış olan var ya, amaan boş ver ya da müsait bir zamanda gidersin, hem çok yürüdün ya çok yorulmuş olmalısın;

Veya evden dışarı hiç çıkma hafta sonu zaten hemen geçiveriyor, düşündüklerini haftaya yaparsın..

ankakedisi

http://www.facebook.com/photo.php?pid=3389802&id=290909777157

Paylaş